تهیه و تنظیم از: اسماعیل ویسی
اعتصاب و اعتراضات کارگری
- بنا به اخبار رسیده، کارگران شرکت " پیمانکاری جهاد توسعه سد آزاد بنیر" از روز ١ دی تا ٣ دی بدلیل عدم پرداخت ٤ ماه حقوق معوقه دست از کار کشیدند که به آنها قول پرداخت حقوق داده شد که متاسفانه به دلیل اجرایی نشدن این امر حدود 220 نفر از کارگران مجدد دست از کار کشیده و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند.
همچنین این بار کارگران مشغول به کار در واحدهای دیگر نیز به آنها پیوسته و از آنها حمایت کردند که این اعتصاب برای گرفتن حقوق معوقه خود همچنان میباشد.
همچنین در روزهای گذشته " 400 نفر از کارگران سد ژاوه " نیز به دلیل اجرایی نشدن قول مسئولین مربوطه در شرکت " پیمانکاری ژیان مبنی بر پرداخت ٦ ماه دستمزد های معوقه از روز ١ - ٣ دیماه دست به اعتصاب زده و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند.
- روز سه شنبه ۲۲ آذرماه 1390 رانندگان و کارگران مشغول به کار در آهن فروشیهای واقع در کمربندی بهشت محمدی سنندج و همچنین شهر سنندج به دلیل ممانعت راهنمایی و رانندگی از ورود آنها با بار آهن آلات به درون شهر و قرار دادن جریمههای سنگین و متوقف کردن ماشینها دست از کار کشیدند.
اعتصاب کارگران و رانندگان ماشینهای حمل آهن در شهر سنندج تا روز پنج شنبه ۱ دیماه ۱۳۹۰ ادامه داشته که این امر موجب بیکاری کارگران در بخش صنعت وساختمان و بخصوص جوشکاران و آرماتور بندها شد.
در پی مراجعه رانندگان و مجریان بخش ساختمان سازی به راهنمایی و رانندگی شهر سنندج جهت در یافت مجوز برگ ترافیک برای حمل آهن آلات، با پاسخ تند انها مواجه شدند وبه انها اعلام شد که فقط از ساعت۳۰: ۹ شب به بعد میتوانید کار حمل و نقل اهن الات را انجام دهند.
به گفته یکی از رانندگان، حمل و نقل آهن آلات در شب بسیار خطر ناک بوده و آنها با کاهش دید در شب و برخورد با موانع از جمله سیمهای برق مواجه هستند که این گونه حودث نیز همیشه اتفاق افتاده و معلوم نیست چه کسی حافظ جان این رانندگان میباشد که بدون در نظر گرفتن مشکلات این از بخش از کارکنان فقط مانع کار آنها میشوند و هیچگونه راه حل درست ارائه نداده و یا امکانات فراهم نمیکنند.
اخراج و بیکار سازی
- کارخانه قند موکریان واقع در شهرک صنعتی مهاباد دارای 85 الی 90 کارگراست که در دو شیفت کاری مشغول به کار می باشند . تقریبا در اوایل دیماه 1390 تعداد 60 نفر از کارگران کارخانه به بهانه نبود شکر از کار اخراج شدند " این کارگران بصورت روز مزد و آن هم روزانه مبلغ 11200 تومان " در یافت می کنند و از شرایط و ضوابط قانون کار و مزایای کارگری هیچ خبری نیست .
به گفته یکی از کارگران ، مدیریت کارخانه مزبور در قبال آسیب ها و سوانح ناشی از کار برای کارگران هیچ گونه تعهدی را نپذیرفته و برده وار کارگران را استثمار می نماید. همین حقوق ناچیز و روز مزد نیز بیش از سه ماه است که به کارگران پرداخت نشده و در شرایط سخت و طاقت فرسا مشغول به کار می باشند ، متاسفانه امنیت شغلی در آنجا معنایی ندارد چون کارفرما به میل خود و با توجه به شرایط و منفعت خویش کارگری را اخراج و یا به سر کار می آورد. در داخل محیط کارخانه برای کارگران مکانی مناسب جهت استراحت وجود ندارد . همچنین کارگران باید کلیه هزینه مواد خوراکی و ایاب و ذهاب را بعهده بگیرند. و ...
- بنا به اخبار منتشر شده، شرکت پیمانکار " سد رامول در منطقه دهگلان در مسیر سنندج- قروه " در تاریخ ٢ دیماه " ١٠٠ نفر از کارگران شاغل " در این سد را اخراج کرده است. در اعتراض به این اخراج سازی، کارگران در مقابل شرکت نمایان غرب پیمانکار سد تجمع کرده و خواستار بازگشت به کار شدند. کارفرما در جواب به این کارگران کمبود بودجه را بهانه کرده و اعلام کرده که حتی بودجه کافی جهت پرداخت دستمزد های معوق آنان را هم ندارد. در پی این جواب کارگران روز ٣ دیماه در مقابل امور آب استان کردستان تجمع نمودند و خواستار دریافت دستمزد و مزایای معوقه و همچنین بازگشت به کار شدند. و ... این کارگران هر کدام دارای چندین سال سابقه شغلی هستند و به صورت قرارداد موقت مشغول بکار بوده اند.
- مجتمع کشت و صنعت روغن نباتی ماهیدشت کرمانشاه " ناز گل " پیشتر با ۷۴۰ پرسنل در منطقه دشت ماهیدشت فعالیت کرده است . به گزارش کرمانشاه پست، ۵۰۰ نفر از کارگر ان این محتمع با لغو قرارداد بیکار و اخراج شده اند . روند بیکا سازی ها از آذرماه 1390 شروع شده است . کارگران بیکار شده در گفتگو با کرمانشاه پست ضمن اعتراض شدید به اوضاع بحرانی شغلی شان خواستار رسیدگی فوری به وضعیت کاری خود شدند . آنها نسبت به قراردادهای کاری و نبود امنیت شغلی خود معترض می باشند.
یکی از کارگران به کرمانشاه پست گفت: بیکار شدیم . سفره مان خالی شد . نمی دانیم با دست خالی به فکر اجاره های آخر ماه باشیم یا دفترچه های قسط ؟ این است امنیت شغلی ما ؟ لبخند فرزندانمان جای خود دارد !
کارگر دیگری گفت: قرادادها ضمانت فردای ما را نمی کند . اختیار با کارفرماست . هر وقت اراده کند بیکار می شویم . وی ادامه داد : چه کسی پاسخگوی ماههای آینده کاگران کارخانه ای است که بیشترشان سوابقی بالای ۵ سال دارند ؟
بازداشت ، زندان و شکنجه
بازداشت ، زندان و شکنجه
بنا به گزارش منتشر شده از اتحادیه آزاد کارگران ایران ، روز 15 دی ماه 1390، مامورین امنیتی در شهر سنندج به محل کار " مظفر صالح نیا " از اعضای هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران مراجعه و پس از تفتیش آنجا، وی را دستگیر و بازداشت نمودند. سپس اقدام به تفتیش منزل ایشان نمودند. در ادامه گزارش آمده است از آنجا که؛ مامورین بطور توهین آمیزی اقدام به تفتیش منزل کردند، این امرمورد اعتراض شدید وی قرار گرفت. و نهایتا مامورین حاضر در آنجا با ضبط گیس کامپیوتر ش، وی را با خود به نقطه نامعلومی منتقل کردند.
پس از دستگیری مظفر و اطلاع دوستان و اعضای خانواده وی از این موضوع، همسر ایشان جهت کسب اطلاع از محل نگهداریش به ستاد خبری وزارت اطلاعات و اطلاعات نیروی انتظامی مراجعه کرد اما هر دوی این نهادها از محل نگهداری مظفر اظهار بی اطلاعی کردند.
همچنین در ادامه این سناریوی فشار و اذیت و آذار از طرف نهادهای حکومتی، روز جمعه 16 دی ماه وی را به محل دادگستری سنندج منتقل نمودند و قاضی کشیک بدون ارائه هیچ دلیل و مدرکی ، قرار بازداشت موقت وی را بمدت دو روز دیگر تمدید کرد و سپس مظفر را از دادگستری به زندان مرکزی سنندج منتقل کردند.
- طبق خبر دریافتی از سنندج، دو فعال محیط زیست و عضو "جمعیت سبز کردستان" "وریا خسروی و کامران رحیمی" که بیش از دو ماه است به همراه یک فعال محیط زیست دیگر به نام "اکبر گویلی" در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج بسر می برند، زیر شکنجه ماموران اطلاعات رژیم از ناحیه کتف و پا دچار شکستگی شده اند.
- بنا به اخبار رسیده از مهاباد، مراجع قضایی و امنیتی رژیم اسلامی، پنج نفر بازداشتی از اهالی شهر بوکان را به " اتهام " همکاری با یکی از احزاب سیاسی مخالف جمهوری اسلامی متهم و به ترتیب "قاسم رحیمی آذر" را به ۸ سال، "جلال و جمال ناصری" هرکدام به ۵ سال "ادریس آک" و "ادریس فرزند محمد" را هر کدام به تحمل یک سال، و در محموع به تحمیل 20 سال حبس را به آنان به تحمیل نمودند.
گزارشاتی مختصر از شرایط و وضعیت کاگران در چند مرکز کاری
- گزارشی کوتاه از وضعیت کارگران کاشی کسری، کارخانه کاشی کسری واقع در جاده سنندج - دهگلان بوده ودر حال حاضر تعداد 230کارگر در آن مشغول به کارمی باشند. اکثر این کارگران قراردادی و حتی با قراردادهای سفید امضاء کار می کنند .
طبق گفته یکی از کارگران ، همیشه دستمزد " 2 الی 3 ماه " خود را طلب دارند و کارفرمای این شرکت به شکل نا منظم حقوق کارگران را هر از گاهی پرداخت می کند که با وضعیت اقتصادی موجود و بالا بودن هزینه ها ،این کارگران برای تامین خانواده با مشکل مواجه شده اند .
در مدت 9 ماهه اول سال 90 تعداد 20 نفر از کارگران با سابقه این شرکت اخراج شده اند . همچنین درتاریخ20/12/ 1381 نیز حدود 121 نفر از کارگران این شرکت مبلغ 2 میلیون تومان بابت تهیه مسکن توسط هیئت مدیره کارخانه ، به کارخانه پول داده اند اما هیئت مدیره در طول این چند سال آنها را در وضعیت بلاتکلیف نگه داشته و به گفته کارگران پول آنها را بالا کشیده و در عوض زمینی را به آنها نشان داده اند که در حال حاضر هم منابع طبیعی و هم زمین شهری مدعی آن بوده و مال غیر میباشد و علی رغم شکایت تعدادی از کارگران و گرفتن وکیل، هیئت مدیره هیچ مسئولیتی را نپذیرفته و کسی جوابگوی آنان نمی با شد.
- اشتغال ارزان زنان در کرمانشاه؛ معضلی جدی، این روزها حضور زنان و دختران به عنوان فروشنده در مغازه ها و فروشگاهها با کمترین دستمزد به امری عادی تبدیل شده است که این تغییر در نوع نگرش به زنان خود جای نگرانی دارد. اکثر مغازه داران و منشی های فروشگاههای مرکزی شهر کرمانشاه را زنان و دختران تشکیل می دهند. دستمزدهای زیر صد هزار تومان و بعضا در حدود 50 هزار تومان، اجحافی است که بر دختران و زنان فروشنده در کرمانشاه می شود.
محرومیت از بیمه و حقوق قانونی، یکی دیگر از مشکلات این قشر جامعه، همانا نداشتن بیمه درمانی و برخورداری از حقوق قانونی آنهاست. صاحبان کار بدون هیچ گونه ترس و ابایی از بیمه کردن فروشندگان و کارگران خود امتناع می ورزند و متاسفانه قانون هم در آن حد نیست که آنها را ملزم به رعایت قانون کار و بیمه کند. متاسفانه فروشندگان نیز در صورت هرگونه اعتراض به وضع فعلی، با گزینه اخراج از سوی کارفرمای خود روبرو می شوند، پس چاره ای جز قبول وضع فعلی ندارند.
سیکل بالای کاری، از دیگر مشکلات دختران و زنان فروشنده در بازارهای کرمانشاه، ساعات بالای کار است که اکثر فروشندگان از ساعات اولیه صبح تا غروب در مغازه مشغول جوابگویی به مشتریان هستند و صاحبان کار نیز با فراغ بال در گوشه ای نشسته و دسترنج کارگران را به نوعی ارتزاق می کنند.
فروشندگان چیزی به عنوان صبحانه و ناهار ندارند، مریم، یکی از فروشندگان پاساژ ارگ کرمانشاه در این باره به خبرنگار مهر می گوید: از ساعت 8 و نیم صبح تا غروب آفتاب باید برای حقوقی کمتر از 100 هزار تومان در این مغاز با مشتریان مختلف سرو کله بزنم. وی می گوید: نه مرخصی دارم، نه بیمه، نه اضافه کاری، اصلا صاحبان مغازه برای فروشندگان ارزشی قائل نیستند. مریم تاکید می کند: اگر به وضع موجود اعتراض کنیم، تنها با یک وضعیت روبرو می شویم، آن هم اخراج و بیکاری دوباره است.
یکی از مغازه داران با دفاع از صنف خود، به خبرنگار مهر می گوید: مگر مغازه دار چقدر درآمد دارد که ماهیانه 500 هزار تومان هم، حقوق فروشنده ها را بدهد؟! وی می افزاید: خیلی از فروشندگان زن هستند که با ماهیانه کمتر از 100 هزار تومان هم حاضرند در فروشگاهها و مغازه ها کار کنند. و ...
در عمل هیچ قانونی نیست که صاحبان کار و فروشگاهها را ملزم به رعایت حقوق قانونی بیمه کند و در صورت شکایت کارگر، هر دو نفر باید یک سیکل بلندمدت را بگذرانند و دست آخر هم صاحب کار، پیروز میدان است و کارگر نگون بخت دست از پا درازتر. نداشتن تشکل صنف و اتحادیه به معنای واقعی کلمه برای دفاع از حقوق قانونی کارگران در کرمانشاه، از دیگر عوامل قانون گریزی صاحبان مشاغل و کار است.
کارگر یا باید به کار خود با کمترین دستمزد مشغول باشد و یا در راهروهای شوراهای حل اختلاف زمان و وقت خود را بیهوده هدر دهد. به هر حال تاکنون که صاحبان کار پیروز میدان هستند و بدون هیچ گونه دغدغه ای، هر قانونی که خودشان تصویب کنند، بر روی فروشندگان و کارگران خود اعمال می کنند و کارگر نگون بخت مجبور به اجرای آن است.
گزارشی از یکی از کارگران نیرو رخش کردستان ، کارگران نیرو رخش کردستان 10 ماه است که حقوق نگرفتهاند بارها دست به اعتراض زده و خواستار دریافت حقوق معوقه خود شدهاند. اما کارفرما هر بار به بهانهای از پرداخت حقوق کارگران شرکت خودداری میكند و با تهدید به اخراج کارگران قراردادی به خصوص کارگران زن، مانع شده است که کارگران دست از کار بکشند اما کارگران ناچار دست به شکایت کتبی زده و با مراجعه به استانداری و اداره کار شکایت خود را به این دو ارگان طرح کردهاند.
اما متاسفانه هنوز اداره کار به طور جدی جهت پرداخت حقوق کارگران کاری انجام نداده است. با اینکه حدود سه ماه است که کارگران شکایت کردهاند نه تنها کاری انجام نشده بلکه جهت جلوگیری از شکایت کارگران با راهنمائی کردن کارفرما بر علیه کارگران توطئه کرده اند. از جمله اینکه چند روز پیش از شروع فصل زمستان سه نفر از ماموران اداره کار به شرکت مراجعه کرده و طی جلسهای ظاهرن از کارفرما تعهد شفاهی گرفتهاند تا در اصرع وقت جهت پرداخت حقوق عقب افتاده کارگران اقدام کنند اما جلسه با این وعده کاذب به پایان رسید و دو روز بعد ماموران اداره ضدکارگری کار جلسه مخفیانهای پشت درهای بسته شرکت بدون حضور نماینده کارگران برگزار کرده و با همکاری هم تصمیم گرفتند جهت جلوگیری و پس گرفتن شکایت کارگران دست به اخراج بزنند و این کار را هم عملی کردند .
و در نهایت اینکه روز 30/9/1390 حکم اخراج هشت نفر از کارگران قدیمی به آنها ابلاغ شد بدون ابنکه حقوق و مزایا ی عقب افتاده آنها نیز پرداخت شود . کارگران نیرورخش چارهای جز اعتراض و اعتصاب نداشته و باید به این اعتراضات ادامه دهند و متحدانه با همبستگی همکاران و خانواده هایشان در جلوی استانداری و اداره کار تجمع کرده و خواستار پرداخت حقوق معوقه و جلوگیری از اخراج باشند.
مشکلات کارگران شهرداری شهر مهاباد ، بعد از واگذاری خدمات شهرداری به بخش خصوصی ، پیمانکاران این بخش فشارهای زیادی را بر کارگران متحمل نموده اند . ساعات کار کارگران را افزایش داده و به انان خاطر نشان کرده اند که روزهای جمعه را نیز باید در محل کار حاضر باشند البته نه به عنوان ساعات کار اضافی که مزد تعلق بگیرد بلکه بدون مزد اضافه کاری. همچنین از دادن عیدی و سنوات طفره رفته و اعلام نموده اند که در قبال پرداخت این مزایا هیچ مسئولیتی را به عهده نخواهند گرفت. شایان ذکر است که پس از مراجعه کارگران به اداره کار به آنان اعلام شده که ما نمی توانیم در رابطه با اضافه کاری و سنوات هیچ دخالتی نماییم اما در رابطه با عیدی شاید بتواینم به این پیمانکار گوشزد کنیم.
7 ژانویه 2012
18 دی 1390
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر